Cykl "O proroctwie". Artykuł 6 Czy prorok spogląda w zwierciadło wieczności?

"Artykuł 6

Czy prorok spogląda w zwierciadło wieczności?

W szóstym artykule zastanowimy się, czy prorok spogląda w zwierciadło wieczności. Wydaje się, że tak.

[Trudności]

                1. Glosa do słów Izajasza 38,1: „Rozporządź domem twoim”, mówi: „Prorocy czytają w księdze przedwiedzy Bożej, gdzie wszystko jest zapisane”. Ale księga Bożej przedwiedzy nie wydaje się niczym innym, jak zwierciadłem wieczności, w którym odbijają się wieczne formy wszystkich rzeczy. Prorocy więc spoglądają w zwierciadło wieczności.

                2. Ktoś jednak twierdził, że mówimy, iż prorocy czytają w księdze przedwiedzy Bożej, czyli w zwierciadle wieczności, lecz nie materialne, jakby widzieli samo zwierciadło lub księgę, lecz przyczynowo, ponieważ poznanie prorocze pochodzi od księgi lub zwierciadła. – Lecz przeciwnie, gdy mówimy, że prorocy widzą w zwierciadle wieczności albo czytają w księdze, przypisujemy poznaniu proroka pewne uprzywilejowanie. Gdy natomiast ktoś mówi, że jakieś poznanie pochodzi od wiecznego zwierciadła albo od księgi przedwiedzy, wówczas nie wskazuje na żadne uprzywilejowanie poznania, gdyż jak wynika z tego, co pisze Dionizy w siódmym rozdziale O imionach Bożych, stamtąd pochodzi całe ludzkie poznanie. Nie mówimy więc, że prorocy widzą w zwierciadle wieczności w tym sensie, że dzięki niemu widzą, lecz w tym, że widzą w nim samym.

               

Święty Augustyn "Państwo Boże"

Jedzie ciekawa lektura :)

Statystki bloga i najchętniej czytane posty

Poniżej prezentuję statystki bloga. Były odwiedziny także z Kanady i Szwajcarii, ale nie wiem gdzie się podziały. Współczynnik odrzuceń jest na poziomie 21% i 80% powracających, czyli blog ma zaangażowanych czytelników. Najwięcej odwiedzin było 26 stycznia - 311. Łącznie do dnia dzisiejszego do godziny 16:00 było 2948 odwiedzin.

Wypływ archontów i ufoli na sny. Dodatek do cyklu "O proroctwie".

Mógłbym ten wątek także dodać do cyklu Bogata rzeczywistość..

Jeżeli ktoś zajmuje się zagadnieniem proroczych snów powinien koniecznie zapoznać się i badać wpływ specjalistów od psychomanipulacji na sny. Jeżeli weźmiesz pod uwagę, że ten wpływ istnieje, zaczniesz badać, zobaczysz, że sny mają różne źródło, że są istoty, które podrabiają prawdziwe sny, aby Ciebie zmylić.

Hipnoza i ekstaza

Początkowo post miał wstęp dotyczący moich nieistniejących ambicji angażowania się w sferę stricte polityczną, ale go zmieniłem i nie będę dalej rozwijać, skończę na pokierowaniu w stronę otrząśnięcia się z hipnozy, dlatego sugeruję byś szanowny czytelniku zaczął odpowiadać sobie na pytania zasadnicze takie jak: kto jest Uzdrowicielem, kto jest hipnotyzerem, jaki ma w tym interes, czym jest hipnoza, czym jest masowa hipnoza (słodkie oderwanie od prawdy?), co sprawia, że jesteś na nią podatny (autorytet, niski ton, słodycz tego co chcą usłyszeć Twoje uszy, zbyt długie oglądanie tv - podobno po 15 minutach oglądania tv człowiek wpada w trans i staje się automatycznie bezkrytyczny? - świadomość ochrania, ignorancja naraża), czy hipnoza, której jesteś poddany ogranicza się tylko do tego pola, które rozpoznajesz, etc.
Myślę, że w głównej mierze to toczy ludzką psychikę. Pragnącym ozdrowienia z hipnozy przesyłam

błogosławieństwo i zalecam badanie Pisma Świętego, oraz niniejszego bloga (oraz polecanych przeze mnie stron), gdzie zamieszczam dosłownie kwintesencję moich badań (za autorów udostępnionych przeze mnie wykładów nie mogę się wypowiadać, ale zapewne jest to także owoc ich wieloletniej pracy). Co prawda wykłady, które udostępniam trwają długo, ale po pierwsze jest to coś czego zawsze brakowało mi na mszach w kościele katolickim, zamiast liturgii, po drugie trwa tyle ile ma trwać, po trzecie nie wpadasz w trans jak po kadzidle. A jeżeli na co dzień karmisz się Słowem Bożym to wykłady te, ze względu na Twój rezonans z tym Słowem powinny stanowić dla Ciebie niebagatelną ucztę, czasami wręcz nawet ekstazę dla Twojego ducha.

Cykl "O proroctwie". Artykuł 5 Czy proroctwo wymaga dobrych obyczajów?

"Artykuł piąty

Czy proroctwo wymaga dobrych obyczajów?

W piątym artykule zastanowimy się, czy proroctwo wymaga dobrych obyczajów. Wydaje się, że tak.

[Trudności]

                1. W Księdze Mądrości 7,27 czytamy „a przez pokolenia zstępując w dusze święte wzbudza przyjaciół Bożych i proroków”. Lecz przyjaciółmi Boga są tylko ci,  w których kwitną dobre obyczaje, według Jana 14,23: „Jeśli Mnie kto miłuje, będzie zachowywał moją naukę”. Ten więc kto, nie ma dobrych obyczajów, nie zostanie prorokiem”.

                2. Proroctwo jest darem Ducha Świętego. Ale Duch Święty nie zamieszkuje w grzeszniku, jak wynika ze słów Księgi Mądrości 1,5: „Święty Duch karności ujdzie przed obłudą”. Dar proroctwa nie może więc znaleźć się w kimś grzesznym.

               

Cykl "O proroctwie". Artykuł 4 Czy posiadanie proroctwa wymaga jakiejś naturalnej dyspozycji?

"Artykuł czwarty

Czy posiadanie proroctwa wymaga jakiejś naturalnej dyspozycji?

W czwartym artykule zbadamy, czy posiadanie proroctwa wymaga jakiejś naturalnej dyspozycji. Wydaje się, że wymaga.

[Trudności]

             1. Wszelka doskonałość, która jest przyjmowana tylko zgodnie z dyspozycją tego, kto ją przyjmuje, wymaga w przyjmującym jakiejś określonej dyspozycji. A jak wynika z glosy Hieronima do słów Amosa 1,2: „Pan z Syjonu zaryczy”, proroctwo jest taką doskonałością. Powiada bowiem: „Jest naturalne, że każdy, kto chce porównać jakieś rzeczy, kształtuje porównanie na podstawie tych, które zna i wśród których wychował się, na przykład żeglarze porównują swoich wrogów do wiatrów winnych rozbicia okrętów, tak samo pasterze przerażeni rykiem lwów, porównują wrogów do lwów, niedźwiedzi i wilków. Dlatego ten, kto był pasterzem owiec, przyrównał lęk przed Bogiem do lęku przed ryczącym lwem. Dlatego proroctwo wymaga wpierw jakiejś określonej dyspozycji w naturze ludzkiej.

         2. Proroctwo wymaga dobrej wyobraźni, gdyż często urzeczywistnia się w widzeniu wyobrażeniowym. Dobra wyobraźnia wymaga jednak dobrej dyspozycji i budowy organu wyobraźni. Zatem proroctwo wymaga uprzedniego istnienia naturalnej dyspozycji.